Koncert

Kiedy:
7 Marzec 2017@19:00 – 20:00
2017-03-07T19:00:00+01:00
2017-03-07T20:00:00+01:00
Gdzie:
Sala Koncertowa
Kawaleryjska 5
Białystok
Polska

Radosław Koper – altówka
Roman Wiszniowski – wiolonczela
Katarzyna Makal- Żmuda – fortepian

Program

Dymitr Szostakowicz- Sonata na altówkę i fortepian op. 147
cz. I Moderato
cz. II Allegretto
cz. III Adagio
Radosław Koper- altówka
Katarzyna Makal- Żmuda- fortepian

Dymitr Szostakowicz- Trio nr 2 e- moll op. 67 na skrzypce, wiolonczelę i fortepian
(wersja na altówkę, wiolonczelę i fortepian)
cz. I Andante
cz. II Allegro con brio
cz. III Largo
cz. IV Allegretto

Radosław Koper – notka biograficzna
Białostoczanin, absolwent PSM II st w Białymstoku oraz Akademii Muzycznej w Łodzi w klasie altówki prof. Zbigniewa Friemana (1994). W 2013 roku uzyskał tytuł doktora nauk muzycznych Uniwersytetu Muzycznego im Fryderyka Chopina w Warszawie, pracuje na stanowisku adiunkta na Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym UMFC w Białymstoku, gdzie prowadzi zajęcia w klasie altówki oraz literaturę muzyczną i studia orkiestrowe, jest także muzykiem orkiestrowym Opery i Filharmonii Podlaskiej.
Od czasu ukończenia studiów czynnie uczestniczył w życiu muzycznym Podlasia. Jest członkiem białostockich zespołów kameralnych : Ars Iuvenum, KwartetuPodlaskiego, Kwartetu Andante oraz Kwartetu Prima Voce. W kręgu zainteresowań Radosława Kopera znajduje się też muzyka dawna wykonywana na kopiach instrumentów z epoki. Pasję tę realizuje grając na skrzypcach i altówce w działających w Białymstoku zespołach muzyki dawnej Consort 415 i Diletto, a także współpracując z Baroque Collegium Musicum. Zajmuje się również muzyką etniczną, którą wykonuje z zespołami Acoustic Trio i Chanajki.
W roku 2004 otrzymał Nagrodę Specjalną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wkład w rozwój polskiej kultury muzycznej i promocję kultury województwa podlaskiego, natomiast w roku 2014 został uhonorowany odznaką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

Roman Wiszniowski – wiolonczelista
Młodość spędził w Wiedniu, gdzie mógł podjąć naukę dzięki naszemu wielkiemu kompozytorowi – Witoldowi Lutosławskiemu, który po usłyszeniu jego gry postanowił ufundować mu prywatne stypendium w solistycznej klasie prof. Angeliki Petry-May, uczennicy Pabla Casalsa. Dostał odręczne zaproszenie od Zary Nelsowej na studia w Julliard School, zaprzyjaźnił się z Borysem Pergamenschikowem po zdanym egzaminie do jego klasy w Kolonii. Mistrzowskie studia wiolonczelowe pogłębiał w klasie prof. Rudolfa Leopolda w Grazu.
Koncertował w Austrii, Hiszpanii, Szwajcarii, Francji, Danii, Rumunii, Japonii. Grał w salach Musikverein, Konzerthaus, Brucknerhaus w Linzu. Podczas tourneé po Bułgarii nagrał dla amerykańskiej firmy Music Minus One z bułgarską orkiestrą Filharmonii Plovdiv dwa najtrudniejsze w klasyce wiolonczelowej koncerty J. Haydna: C-dur i D-dur, sprzedawane obecnie jako wzór nagrania tych utworów w księgarniach muzycznych całego świata. Z tego czasu datuje się przyjaźń z dyrygentem światowej sławy, Naydenem Todorovem. Współpracował również z Orkiestrą Chopin Solists pod dyrekcją M. Drewnowskiego i z wrocławskim Leopoldinum oraz z Jerzym Maksymiukiem.
Kameralistykę studiował w klasie prof. Wolfganga Herzera (I v-cello w Wienner Philharmoniker), Wolfganga Klosa, Michaela Frischenchlagera, Edwarda Zienkowskiego, Fritza Handschkego i Michaela Schnitzlera, co zaowocowało koncertami w Polsce i Europie z „Polnisches Mozart – Quartett”.
W kraju grał w najznakomitszych salach koncertowych (warszawska Filharmonia Narodowa, Pałac Królewski, Stara Pomarańczarnia w Łazienkach, Galeria Porczyńskich, Filharmonia białostocka, Pałac w Łańcucie) i w wielu ośrodkach kultury w Polsce, ale najmilej wspomina kameralną atmosferę Inauguracji Wieczorów Muzyki Klasycznej w klasztorze oo. Franciszkanów w Kazimierzu.
Do jego pasji należy gra oryginałów skrzypcowych utworów wirtuozowskich np. Bacha, Paganiniego, Wieniawskiego i ich transkrypcje na umiłowaną wiolonczelę. Nagrania i opracowania tych utworów publikuje jego własna firma muzyczna Paganiniclub.
O klasie wiolonczelisty Paganini Club najlepiej świadczą słowa Maxima Vengerowa, jednego z najlepszych na świecie skrzypków i dyrygentów: „Głębokie wrażenie wywarła na mnie nie tylko nieskazitelna technika gry Romana Wiszniowskiego, ale również jego niezwykła muzykalność i artyzm muzyczny”. Entuzjastycznie o Wiszniowskim wypowiadał się również genialny wiolonczelista Boris Pergamenschikov, a Witold Lutosławski ufundował mu prywatne stypendium, dzięki któremu po studiach w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie (w klasie prof. Andrzeja Wróbla) i u prof. Borisa Pergamenschikova w Hohschule fur Musik w Kolonii, Roman Wiszniowski mógł podjąć studia mistrzowskie w Hochschule fur Musik w Wiedniu. Wiolonczelista jest laureatem wielu międzynarodowych konkursów. Koncertuje z najlepszymi orkiestrami (m.in. Wienner Philharmoniker). Specjalizuje się w nagraniach literatury skrzypcowej na wiolonczeli (projekt dla wydawnictwa muzycznego Paganiniclub), a dla amerykańskiego koncernu płytowego nagrał dwa koncerty wiolonczelowe Józefa Haydna.

Katarzyna Makal – Żmuda – fortepian
Katarzyna Makal – Żmuda jest adiunktem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina na Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym w Białymstoku. W 2014 roku uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego sztuki muzycznej. Kształciła się w Akademii Muzycznej w Katowicach i Łodzi (klasa fortepianu prof. J. Domańskiej i prof. M. Drewnowskiego) oraz w Bydgoszczy, gdzie doskonaliła umiejętności pianistyczne pod kierunkiem prof. Jerzego Godziszewskiego na Podyplomowym Studium Instrumentalistyki. Laureatka IV Międzynarodowego Festiwalu Pianistycznego im. Józefa Hofmanna, nagrody dla akompaniatora na I Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Antano Kucingio w Wilnie oraz kilkunastu wyróżnień za akompaniament na konkursach dla uczniów szkół muzycznych. Prowadzi ożywioną działalność koncertową. Dokonała kilku nagrań płytowych. Płyta Polish Violin Sonatas – Żeleński , Noskowski nagrana wspólnie z Włodzimierzem Promińskim, wydana przez wytwórnię fonograficzną MUZA Polskie Nagrania, otrzymała nominację do nagrody „Fryderyk 2012”. Jest autorką kilku publikacji z dziedziny pianistyki i kameralistyki fortepianowej. Pełni też funkcję prezesa Mazurskiego Stowarzyszenia Muzycznego Camerata. Za działalność artystyczną i pedagogiczną otrzymała szereg nagród i dyplomów uznania