Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina - Białystok


Bielecka Violetta
Dyrygent i kierownik Chóru Opery i Filharmonii Podlaskiej – jest profesorem sztuk muzycznych w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Prodziekanem na Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznego w Białymstoku. Prowadzi Chór Żeński Zespołu Szkół Muzycznych „Schola Cantorum Bialostociensis” Przez cztery lata (1995-1999) pracowała w Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy. W latach 1995-1997 była konsultantem wokalnym Chóru Operowego Teatru Narodowego w Warszawie. Jest również wykładowcą klasy śpiewu w Zespole Szkół Muzycznych w Białymstoku. Jej potężny dorobek pedagogiczny to szereg znakomicie wykształconych chórmistrzów, wokalistów chóralnych, a także śpiewaków solowych. Zdobyła szereg nagród na prestiżowych konkursach chóralnych – m.in. w Lipsku, Legnicy i Warszawie. W 2002 roku została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi nadanym przez Prezydenta RP. W 2000 roku otrzymała tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego sztuk muzycznych, a w 2006 roku tytuł profesora zwyczajnego.
 
Kadłubiski Jan
Ukończył wyższe studia muzyczne w Warszawie u Margerity Trombini-Kazuro w 1956. Następnie kształcił się pod kierunkiem Zbigniewa Drzewieckiego oraz w wiedeńskiej Akademie für Musik und Darstellende Kunst u Władysława Kędry. We Włoszech doskonalił się w zakresie pianistyki w Wenecji u Ornelli Puliti-Santoliquido oraz w latach 1966-68 w Accademia Musicale Chigiana w Sienie, gdzie był uczniem Guido Agostiego. Od 1955 koncertował w kraju, występując także regularnie jako solista na antenie Polskiego Radia oraz w Telewizji. Od 1961 koncertuje również poza granicami kraju - w Austrii, Włoszech, Niemczech, Szwajcarii, Francji, byłej Jugosławii, Wielkiej Brytanii, na Węgrzech, w Czechach, Stanach Zjednoczonych i Chinach. Prowadzi kursy mistrzowskie i wykłady w kraju oraz we Włoszech, Szwajcarii, Czechach, Bułgarii, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i Chinach, m.in. w Juilliard School of Music w Nowym Jorku, w University of Michigan w Ann Arbor oraz w Royal Academy of Music w Londynie i Chetham's School of Music w Manchesterze oraz w wielu innych ośrodkach Europy i Ameryki Północnej. W sezonie letnim 2005 artysta wykładał na International Piano Master Class and Competition - Canada w Warnie oraz na prestiżowym Chetham's International Piano Festival and Summer School w Manchesterze, gdzie wystąpił z recitalem. W maju 2006 był jurorem na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Bangkoku, gdzie wystąpił z koncertami i prowadził Master Class. W miesiącach letnich ponownie weźmie udział w International Piano Master Class and Competition - Canada w Warnie. W październiku 2006 po raz czwarty będzie koncertował oraz wykładał na Kursach Mistrzowskich w Stanach Zjednoczonych (Southeastern Oklahoma State University, University of North Texas, East Central University, Piano Texas Academy & Festival).
W 1994 Jan Kadłubiski z rąk Prezydenta RP otrzymał tytuł profesora.
Jest autorem wielu publikacji na temat zagadnień pianistyki i estetyki muzycznej. Dokonał także tłumaczeń z języka włoskiego i francuskiego. W 1994 Wydawnictwo Naukowe PWN opublikowało w jego przekładzie z angielskiego słynny bestseller Gyorgy Sandora "O grze na fortepianie".
 
Kasjanenko Ludmila
Profesor Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina oraz w latach 1980 – 2011 Narodowej Akademii Muzycznej Ukrainy im. P.Czajkowskiego w Kijowie, posiada  tytuł profesora sztuk muzycznych i stopień doktora nauk humanistycznych.

Urodziła się w Kijowie (Ukraina). Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku czterech lat a już od szóstego roku życia występowała na koncertach publicznych.

Wykształcenie muzyczne otrzymała w Szkole Talentów im. M. Łysenki (1974) a następnie w Konserwatorium Moskiewskim im.  P.Czajkowskiego w klasie wybitnego pianisty prof. Wiktora Mierżanowa (1980). W tej samej uczelni przeprowadziła przewody kwalifikacyjne pierwszego (1983) i drugiego (1988) stopnia w zakresie dyscyplin artystycznych.  

Od 1983 roku występuje jako solistka Ukraińskiej Organizacji Koncertowej -„Ukrkoncert”- w recitalach i koncertach symfonicznych na Ukrainie i za granicą. Dokonała nagrań radiowych, telewizyjnych oraz CD na Ukrainie i w Polsce.  Posiada szeroki repertuar pianistyczny – klasyczne i współczesne koncerty na fortepian z orkiestrą, sonaty, wariacje i cykle  utworów Bacha, Mozarta, Beethovena, Schumanna, Brahmsa, Chopina, Skriabina, Debussy’ego, Ravela, Rachmaninowa, Prokofiewa i innych kompozytorów, a także utwory twórców współczesnych, często wykonywane po raz pierwszy. Dokonała wielu prawykonań utworów solowych i z towarzyszeniem orkiestry.

Ludmila Kasjanenko jest autorką książki „Język muzyki” oraz wielu artykułów w językach rosyjskim, ukraińskim i polskim poświęconych problemom pianistyki, edukacji estetycznej, pedagogiki i interpretacji. Jej praca doktorska pod tytułem „Interpretacja faktury Preludiów F. Chopina” poświęcona jest badaniom stylistyki faktury utworów kompozytora oraz problemom interpretacji pianistycznej. W roku 2003 został wydany podręcznik autorstwa Ludmiły Kasjanenko „Praca pianisty nad fakturą”, rekomendowany przez Ministerstwo Edukacji Ukrainy jako podręcznik metodyczny dla szkoły wyższej.

Prof. Ludmila Kasjanenko ma za sobą ponad trzydziestoletnie doświadczenie pedagogiczne. Pracowała ze studentami szkól wyższych, z uczniami szkoły podstawowej i średniej. Od 1992 roku mieszka w Polsce. Od tego czasu pracowała w Państwowym Zespole Szkół Muzycznych im. A. Rubinsteina w Bydgoszczy, ma stopień nauczyciela dyplomowanego. W latach 1993-1995 na zaproszenie Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego wykładała na kursach specjalistycznych z zakresu sztuki pianistycznej. Regularnie prowadzi wykłady i lekcje otwarte w szkołach muzycznych na Ukrainie i w Polsce.

Wielu uczniów i studentów prof. L. Kasjanenko zdobyło nagrody i wyróżnienia na konkursach międzynarodowych, między innymi takich jak : Międzynarodowy Konkurs Młodych Pianistów „ARTUR RUBINSTEIN in memoriam” (Polska); Międzynarodowym Konkursie Młodych Pianistów „In memory of VLADIMIR HOROWITZ” (Ukraina), oraz przesłuchaniach krajowych i regionalnych.

Absolwenci klasy prof. L. Kasjanenko z powodzeniem pracują na Ukrainie, w Polsce, Rosji, Niemczech, Hiszpanii, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych i innych państwach. Szczególne osiągnięcia artystyczno-dydaktyczne prof. L. Kasjanenko zostały wyróżnione licznymi nagrodami i dyplomami między innymi: państwowe odznaczenie BRĄZOWYM KRZYŻEM ZASŁUGI oraz NAGRODA INDYWIDUALNA II STOPNIA Dyrektora Centrum Edukacji Artystycznej za szczególny wkład w rozwój edukacji artystycznej w Polsce.

Prof. Ludmiła Kasjanenko prowadzi aktywną działalność w zakresie współpracy międzynarodowej pomiędzy uczelniami, szkołami i konkursami. Mieszkając i pracując w różnych krajach, posiada szerokie doświadczenia muzyczne i pedagogiczne a także rozległe kontakty. Znajomość języków obcych znacznie ułatwia jej to zadanie. Jest osobą komunikatywną, a praca z młodzieżą daje jej olbrzymią satysfakcję.

www.ludmilakasjanenko.com

 
Kot Leszek
Pianista, kameralista i pedagog, absolwent Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie w klasie fortepianu prof. Andrzeja Stefańskiego i klasie muzyki kameralnej prof. Barbary Halskiej. Podczas nauki pobierał również lekcje u prof. Jerzego Żurawlewa i Kajetana Mochtaka. Uczestniczył w Międzynarodowym Mistrzowskim Kursie Pianistycznym w Zurychu prowadzonym przez Rudolpha Buchbindera. Występował w kraju i zagranicą, m.in. w Finlandii, Niemczech, na Białorusi, w Słowacji i w Szwajcarii. Nagrywał dla Polskiego Radia. Od 18 lat jest członkiem białostockiego zespołu kameralnego Ars Iuvenum założonego i kierowanego przez I klarnecistę Filharmonii Białostockiej - Grzegorza Puchalskiego. Jako kameralista występował m.in. z Andrzejem Hiolskim, Romanem Węgrzynem, Zbigniewem Koźlikiem. Towarzyszył również solistom w krajowych i międzynarodowych konkursach instrumentalistów.

Jako solista grał z orkiestrami pod dyrekcją Zbigniewa Szablewskiego, Bogusława Kręgielewskiego i Wojciecha Szalińskiego. Od roku 1980 pracuje w Filii AMFC w Białymstoku kolejno jako asystent i adiunkt w klasach fortepianu prof. Juliusza Borzyma i prof. Witalisa Raczkiewicza. Od 1977 roku jest także pedagogiem w szkolnictwie średnim w Warszawie, a od 1986 roku w Zespole Szkół Muzycznych im. Ignacego Jana Paderewskiego w Białymstoku, w którym prowadzi klasy fortepianu i muzyki kameralnej. Wykształcił liczne grono absolwentów pracujących jako kameraliści, akompaniatorzy i pedagodzy w kraju i zagranicą. Interesuje się współczesnymi nurtami w interpretacji wiążących odtwórstwo muzyczne z wiedzą naukową na temat dawnych praktyk wykonawczych. W kwietniu 2004 roku w wyniku przewodu przeprowadzonego przez Radę Wydziału Fortepianu, Klawesynu i Organów Akademii im. F. Chopina w Warszawie otrzymał stopień doktora habilitowanego sztuki muzycznej.
 
Koźlik Zbigniew
Akordeonista i pedagog.Urodzony 31 lipca 1956 w Warszawie.

Studiował grę na akordeonie pod kierunkiem Jerzego Łukasiewicza w Akademii Muzycznej w Warszawie, którą ukończył w 1980 dyplomem z wyróżnieniem. Od 1980 prowadzi klasę akordeonu w Filii Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Białymstoku, obecnie na stanowisku profesora. Od 1993 jest członkiem Studium Muzyki Nowej Akademii Muzycznej w Warszawie. Wielokrotnie wykładał także podczas międzynarodowych mistrzowskich kursów akordeonowych w Polsce (Białystok), na Słowacji (Bratysława) i Międzynarodowego Kursu dla Kompozytorów w Kazimierzu Dolnym.

Jest laureatem Międzynarodowego Konkursu Akordeonowego w Klingenthal w Niemczech (1978), Ogólnopolskiego Konkursu Młodego Muzyka (1971), Państwowej Nagrody Artystycznej im. Stanisława Wyspiańskiego (1987), Nagrody Międzynarodowej Trybuny Kompozytorów UNESCO w Paryżu w kategorii nagrań, za utwór Zbigniewa Bargielskiego Trigonalia na gitarę, akordeon, perkusję i orkiestrę kameralną (1994). Jako pedagog otrzymał również nagrodę na Konkursie Muzyki XX Wieku dla Młodych Wykonawców, organizowanym przez Polskie Towarzystwo Muzyki Współczesnej (1999).

Zbigniew Koźlik koncertował w Polsce, Niemczech, Austrii, Finlandii, Wielkiej Brytanii, Bułgarii, Francji, Rosji, Stanach Zjednoczonych oraz na Słowacji m.in. z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Białostockiej, Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Symfoniczną "Soliści Lwowscy", Orkiestrą Orfeusz Klubu Muzyki Współczesnej "Malwa" i Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej, pod batutą takich dyrygentów, jak Wojciech Michniewski, Jerzy Maksymiuk, Daniel Gazon. Od 1995 współtworzy, wraz z Krzysztofem Olczakiem, Classical Accordion Duo. Nagrał sześć płyt kompaktowych, dokonał wielu rejestracji archiwalnych dla rozgłośni radiowych i telewizyjnych w Polsce, Austrii, Niemczech i na Słowacji. Wielokrotnie brał udział w Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień", a także w takich festiwalach muzycznych, jak Światowe Dni Muzyki UNESCO w Warszawie, Międzynarodowy Festiwal "Europejski Miesiąc Kultury" w Krakowie, Forum im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, Internationale Studienwoche für Neue Geistliche Musik w Bonn.

Jego repertuar obejmuje dzieła muzyki różnych epok - od baroku do współczesności. Kilkadziesiąt utworów zostało napisanych specjalnie dla niego, m.in. przez Zbigniewa Bargielskiego, Bogusława Schaeffera, Zbigniewa Wiszniewskiego, Stanisława Morytę, Zygmunta Krauzego, Lidię Zielińską, Tadeusza Wieleckiego, Wiesława Rentowskiego, Edwarda Sielickiego.

Zbigniew Koźlik jest autorem prac o polskiej akordeonistyce i literaturze akordeonowej.
 
Kuk Stanisław
Urodził się w Bielsku Białej, gdzie rozpoczął naukę gry na skrzypcach pod kierunkiem Jana Szurmana. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w miejscowym Liceum Muzycznym w klasie skrzypiec Jana Dunikowskiego. Studia ukończył w Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie prof. Pawła Świętego. Umiejętności swe doskonalił pod kierunkiem profesorów: Wolfgaga Marschnera, Ruggiero Ricci, Wandy Wiłkomirskiej, Wladimira Awramowa, Renato de Barbieri, Idy Haendel. Brał udział w Międzynarodowych Mistrzowskich Kursach Muzycznych.

Był współtwórcą i koncertmistrzem Śląskiej Orkiestry Kameralnej, która odnosiła znakomite sukcesy w kraju i za granicą, wielokrotnie koncertując w najsłynniejszych salach koncertowych Europy. Jest także koncertmistrzem Bielskiej Orkiestry Kameralnej. Współpracował z Polską Orkiestrą Kameralną pod dyr. Jerzego Maksymiuka, Polską Filharmonią Kameralną pod dyr. Wojciecha Rajskiego, a także z wieloma orkiestrami w całej Europie (m.in. z niemieckimi).

Stanisław Kuk brał udział w nagraniach wielu płyt kompaktowych, nagraniach radiowych i telewizyjnych. Wielokrotnie występował w kraju i za granicą jako solista i koncertmistrz. Nadal występuje gościnnie jako koncertmistrz Międzynarodowej Orkiestry Festiwalowej w Berlinie.
 
Maciejewski Jerzy

Jest absolwentem Akademii Muzycznej im. Fr. Chopina w Warszawie w klasie fortepianu prof. Marii Wiłkomirskiej. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 5 lat, a działalność artystyczną jeszcze w czasie studiów w Akademii Muzycznej okresie był wielokrotnym stypendystą Towarzystwa im. Fryderyka Chopina.

Działalność pianisty przebiega w trzech zasadniczych nurtach: artystycznym, pedagogicznym i popularyzatorskim. Działalność artystyczna odbywa się zarówno w sferze solistycznej jak i kameralnej.

W działalności solistycznej bardzo istotna jest ciągła współpraca artysty z Towarzystwem im. Fr. Chopina. W ramach tej współpracy występuje z licznymi recitalami w miejscach związanych z Fr. Chopinem (Żelazowej Woli, pod pomnikiem Chopina w Łazienkach oraz innych). Pianista uczestniczył w wielu renomowanych festiwalach muzycznych (m.in. w Dusznikach i Słupsku). Jest zapraszany do udziału w koncertach filharmonicznych w całym kraju, a także przez różne instytucje muzyczne za granicą. Koncertował niemal w całej Europie oraz Meksyku i Korei Płd. Od kilku lat, dziedziną wyjątkowo intensywnej działalności artysty, stała się muzyka XX i XXI wieku. Dokonał szeregu prawykonań dzieł kompozytorów współczesnych zarówno solowych, kameralnych jak i z orkiestrą.

Kameralistyka fortepianowa jest sferą szczególnego zainteresowania i działalności pianisty. Od wielu lat występuje z artystami polskimi, a także jako członek zespołów kameralnych w kraju i za granicą. Jest założycielem Tria Fortepianowego im. Ignacego Jana Paderewskiego, a także uczestnikiem i współzałożycielem zespołu Camerata Vistula.

Dokonał szeregu nagrań dla radia i telewizji: między innymi ze skrzypaczką Magdaleną Rezler kompletu dzieł Karola Szymanowskiego na skrzypce i fortepian, a ze śpiewaczką Ewą Iżykowską pieśni Fr. Chopina i I. J.Paderewskiego.

Wykonuje także muzykę dwufortepianową i z udziałem perkusji takich kompozytorów jak Bela Bartok czy Georg Crumb (współpraca ze Stanisławem Skoczyńskim). Działalność artysty wyraża się wykonywaniem około 60- ciu różnego typu koncertów rocznie. Działalność pedagogiczną rozpoczął jeszcze w okresie studiów, a od 1981 roku jest zatrudniony na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina i po przejściu kolejnych stopni naukowych jest profesorem tej Uczelni prowadząc klasę fortepianu na Wydziałe Instrumentalno-Pedagogicznym w Białymstoku. Obecnie działa również jako profesor Keimyung - Chopin Academy na Uniwersytecie Keimyoung w Daegoo w Korei Południowej.

Jest również zapraszany do udziału w seminariach i tzw. Kursach Mistrzowskich w kraju za granicą (m.in. Wiener Musikseminar w Wiedniu). Zajmuje się także działalnością popularyzatorską biorąc udział w różnego rodzaju koncertach dla dzieci i młodzieży organizowanych przez Filharmonię Narodową oraz inne Instytucje Muzyczne w kraju.

 
Maciejowska Bożena
Urodzona w Chrzanowie, gdzie rozpoczęła edukację muzyczną w klasie fortepianu prof. Teresy Jamrozik. W Krakowie ukończyła Państwowe Liceum Muzyczne w klasie fortepianu prof. Barbary Kaszyckiej, a następnie Akademię Muzyczną w klasie prof. Janusza Dolnego.

W 1989 roku zadebiutowała na Festiwalu Muzyki Polskiej we Francji (Quimper) gdzie pod batutą Brunona Poindeferta wykonała z Bretońską Orkiestrą Symfoniczną Koncert e-moll op. 11 Fryderyka Chopina. W roku 1993 ukończyła studia podyplomowe w Niemczech, w Musikhochschule - Trossingen w mistrzowskiej klasie fortepianu prof. Wiktora Mierżanowa. W latach 1994-1998 była Jego asystentką w tej uczelni. Koncertuje w Polsce, Niemczech, Rosji, Holandii, Francji. Działalność koncertową łączy z działalnością pedagogiczną.

W roku 1999 zrobiła przewód I stopnia w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie na stanowisko adiunkta uzyskując stopień doktora.

Aktualnie pracuje na stanowisku adiunkta w Katedrze Fortepianu Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina na Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym w Białymstoku.
Ostatnio nagrała płytę, wydaną przez ZAiKS, z muzyką Mozarta, Chopina, Schuberta oraz Rachmaninowa.
Strona internetowa: www.bozenamaciejowska.com

 

 
Mleczko Alina

W 1994 zagrała brawurowo swój recital dyplomowy w Akademii Muzycznej im F.Chopina w Warszawie.
W 1995 zadebiutowała w Filharmonii Narodowej.
Już w październiku 1996 amerykański fachowy magazyn Saxophone Journal poświęcił jej artykuł monograficzny w numerze poświęconym najwybitniejszym saksofonistkom świata .
Pierwsza kobieta, która ukończyła klasę saksofonu w Akademii Muzycznej w Warszawie w klasie Davida Pitucha i Krzysztofa Herdera.
Pierwszą solową płytę Wiatr od Morza nagrała na piątym roku studiów. Znalazły się na niej utwory napisane specjalnie dla niej przez polskich  kompozytorów młodego pokolenia (Mykietyn, Grudzień, Zieliński, Kulenty) Kolejne – Sjesta (2003) i Fiesta (2005) były nominowane do nagrody Fryderyk, otrzymywały znakomite recenzje i nagrody (Sjesta - nagroda pisma Classique we Francji).
Jako solistka koncertuje z orkiestrami m.in. Capella Istropolitana, Narodowa Orkiestra Ukrainy, Sinfonia Varsovia, Duńska Orkiestra Radiowa i wiele orkiestr filharmonii w Polsce. Współpracowała  m.in. z dyrygentami: Jacek Kaspszyk, Volker Schmidt Gertenbach, Vlodimir Sirenko, Herman Breuer, Aleksjej Didura, Roman Kofman, Victoria Zhadko ,Marcin Nałęcz-Niesiołowski, Krzysztaf Słowiński- wykonując znane utwory na saksofon i orkiestrę  (Głazunow, Ibert, Villa-Lobos, Debussy, Piazzolla) jak i utwory współczesne (Balakauskas, Szymański, Mykietyn, Pstrokońka-Nawratil, Sielicki, Grudzień, Kritz). Koncertuje w wielu krajach Europy i USA. Grała m.in. na festiwalach: Warszawska Jesień, Forum Lutosławskiego, Two days &Two Nights w Odessie, Musica Polonica Nova, Vratislavia Cantans, Festiwal Muzyki Elektronicznej w Pradze, Festiwal Kultury Latynoamerykańskiej.
Angażuje się w niecodzienne projekty muzyczne, jak np. Adam Jarzębski - Muzyka Polskiego Baroku gdzie gra partie solowe we własnym opracowaniu na saksofonie sopranowym wraz z instrumentami dawnymi.
Tworzy własne projekty muzyczne(Druga struna medalu –jazz i muzyka klasyczna-z pianistą Włodkiem Pawlikiem, płyty Sjesta, Fiesta, Wiatr od Morza)
Kompozytorzy muzyki współczesnej chętnie  dedykują jej swoje utwory.
Prowadzi klasę saksofonu w ZPSM im. F. Chopina w Warszawie. Jest wykładowcą na Uniwersytecie Muzycznym im Fryderyka Chopina – wydział instrumentalno-pedagogiczny w Białymstoku.
Najnowsza płyta –Alina Mleczko-saxophone wydana w 2010roku nakładem wydawnictwa DUX, zawiera sonaty na saksofon i fortepian- Phil Woods, Takashi Yoshimatsu, Paul Creston, Paul Hindemith.
W 2010 roku odbyła turnee z Orkiestrą Sinfonia Varsovia w Niemczech jako solistka w koncercie na saksofon i orkiestrę Aleksandra Głazunowa.
Wybrane fragmenty recenzji
…Cudownie donkichotowska, a zarazem egzotyczna „Fuzzy Bird” Sonata Yoshimatsu stanowi prawdziwy klejnot w repertuarze. Wyczuwa się tu całkowitą identyfikację artystki z graną przez nią muzyką. Można więc przypuszczać, że jeszcze nie raz usłyszymy o tej utalentowanej wykonawczyni.
Gramophone Magazine
…Alina Mleczko gra z dużą swobodą dźwięku, momentami osiągając zadziwiającą moc brzmienia…
Classique
Alina Mleczko, nieprzeciętny muzyk, który nawet na najprostszej melodii odciska swoje piętno. Potrafi opowiadać, stworzyć odpowiedni nastrój. Każda fraza jest bardzo naturalna, bardziej wyśpiewana niż zagrana.
Kamerton 2003
„Charakterystyczne brzmienie saksofonu Aliny Mleczko- frazy ,które nikogo nie pozostawią obojętnym , z drugiej strony niezależność, wolność  w poruszaniu się pomiędzy gatunkami ,zabawa dźwiękiem i dystans do samej siebie- wszystko to gwarantuje ciekawy ,wyjątkowy koncert.”
Zapowiedz jednego z koncertów (Gazeta Wyborcza)
... mistrzostwo warsztatowe solistki jest bezdyskusyjne, bez trudu wydobywa barwy i nastroje z instrumentu, który skazany jest głównie na byt w muzyce jazzowej.
Klasyka2005
..swoją artystyczną drogą Alina Mleczko udowadnia że saksofon jest instrumentem o fascynującym brzmieniu i wielkich możliwościach, daje pole zarówno do popisów wirtuozowskich, jak i do zaprezentowania wrażliwości na nastrój i barwę. Kompozytorom stwarza okazję do przekraczania granic między muzyką klasyczną i jazzową….

Hi Fi Muzyka luty 2010
Saksofonistka Alina Mleczko specjalizuje się w nietypowych projektach; często wykonuje współczesne kompozycje, które zamawia u swoich młodych kolegów. Nowa jej płyta „Siesta” zawiera tym razem repertuar bardziej popularny, choć ambitny. Są to znane hity muzyki poważnej, dobrane pod kątem melodyjności i nostalgiczności – w sam raz na odpoczynek w czasie upalnej sjesty. Jest tu i „Pawana dla zmarłej infantki” Ravela, i „Światło księżyca” Debussy’ego, i „Wokaliza” Rachmaninowa, ale nie brak obowiązkowych w takich zestawach Piazzolli, Jobima czy Ennia Morricone z „Cinema Paradiso”. Wydawałoby się – banał, a jednak nie: to dzięki szczególnemu, oryginalnemu zestawieniu instrumentów – saksofonu z kwartetem smyczkowym. Jest to kwartet Prima Vista, złożony z muzyków, którzy przez wiele lat grali w orkiestrze Sinfonia Varsovia; od niedawna weszli na samodzielną drogę. Alina Mleczko świetnie dostraja się do towarzyszących jej muzyków.
Polityka

 
Musialik Iwona Maria
Absolwentka Wydziału Wychowania Muzycznego AMFC Filii w Białymstoku (dyplom z wyróżnieniem 1984 r.); ukończone Studia Podyplomowe Metodyki Wychowania Muzycznego w AMFC w Warszawie (1986) oraz Podyplomowe Studium Emisji Głosu w AM im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy (wyróżnienie z przedmiotu Indywidualna Emisja Głosu - 1992). Śpiewu uczyła się pod kierunkiem prof. Haliny Słonickiej, AMFC w Warszawie i prof. Haliny Mickiewiczówny, Akademia Muzyczna im. S. Moniuszki w Gdańsku. Uczestniczyła w wielu międzynarodowych i ogólnopolskich kursach mistrzowskich prowadzonych m. innymi przez Renatę Scotto, Alice Pearce, Ronalda Panerai oraz polskich artystów: Jadwigę Rappé, Urszulę Kryger, Olgę Pasiecznik, Jerzego Artysza, Piotra Kusiewicza, Leonarda Andrzeja Mroza. W latach 1983-95 związana z licznymi zespołami śpiewaczymi jako dyrygent i nauczyciel śpiewu; m.in. w latach 1985-1995 dyrygent Chóru Akademii Teatralnej Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku (kierownictwo muzyczne i realizacje widowisk muzycznych - Noc cicha we śnie, Śpiewnik domowy, Skrzypek na dachu); w latach 1985-2004  wykładowca przedmiotu Emisja głosu Akademii Teatralnej im. Al. Zelwerowicza w Warszawie Wydział Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku. Od roku 1985 pracownik dydaktyczny i naukowy Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, Wydział Instrumentalno-Pedagogiczny w Białymstoku. W 2006 prowadziła wykłady na Podyplomowym Studium Psychologii Muzyki AMFC w Warszawie. Od 2004 wykładowca Emisji głosu na Wydziale Neofilologii Uniwersytetu Białostockiego. Wykształciła wielu dyrygentów chóralnych i aktorów, przygotowywała studentów do studiów wokalnych w Polsce i za granicą.
Od 1996 r. związana pracą naukową z Katedrą Foniatrii AMFC w Warszawie (obecnie Katedra Audiologii i Foniatrii UMFC). W 2007 roku obroniła rozprawę doktorską na Wydziale Nauk Pedagogicznych Akademii Pedagogiki Specjalnej im. M. Grzegorzewskiej w Warszawie. Autorka publikacji naukowych poświęconych problemom techniki głosowej. W 2008 roku, przy współpracy z Katedrą Audiologii i Foniatrii UMFC oraz Operą i Filharmonią Podlaską, powołała do życia i była kierownikiem merytorycznym pierwszego w Polsce i w Europie kursu wokalnego poświęconego głosowi profesjonalnemu oraz profilaktyce głosowej (patrz: http://chopin2.man.bialystok.pl/index.php/orodek-foniatrii, Kompletny Kurs Wokalny Bel canto 21).
Wiosną 2009 r. uczestniczyła w masterclass  S. Cookie (Metropolitan Opera w Nowym Jorku), oraz przeprowadziła kwerendę piśmiennictwa poświęconego sztuce i pedagogice wokalnej w Juilliar School of Music, Performing Arts Library oraz Queens College w Nowym Jorku oraz w University Davis of California Departament of  Arts. Od 2010 roku jest wykładowcą Emisji głosu na Uniwersytecie Medycznym w Białymstoku na kierunkach: Logopedia z fonoaudiologią, Elektroradiologia i Fizjoterapia.
Konsultant w środowiskach związanych z głosem profesjonalnym i terapią głosu.
 
Promiński Włodzimierz
Urodził się w Opolu w 1958 roku. Tam ukończył z wyróżnieniem podstawową i średnią szkołę muzyczną w klasie skrzypiec Karola Reimana. Studiował w Akademii Muzycznej im. Fr. Chopina w Warszawie pod kierunkiem Franciszka Jurysa. Uczelnię tę ukończył w 1983 roku otrzymując dyplom z wyróżnieniem. Brał udział w licznych kursach mistrzowskich, m.in. u Olega Krysy, Zachara Brona, Roberta Mastersa, Vladimira Avramowa. Po ukończeniu studiów w Warszawie, kontynuował naukę w dziedzinie muzyki kameralnej w Hochschule für Musik w Kolonii w klasie prowadzonej przez Amadeus Quartet, potem w Berlinie pod kierunkiem prof. Eberharda Feltza i w Detmold w Hochschule für Musik u prof. Ernsta Mayer-Schierninga. W 1984 roku założył KWARTET CAMERATA i jest jego I skrzypkiem. Jako kameralista jest laureatem kilku międzynarodowych konkursów muzycznych m.in. w Tokio (1989), w Monachium (1990) oraz w Paryżu (1990 I nagroda). Występy z zespołem w znanych ośrodkach muzycznych Europy, Azji, Ameryki, udział w festiwalach międzynarodowych oraz nagrania płytowe spotkały się z dużym uznaniem publiczności i krytyków. Za swą działalność otrzymał w 1991 roku Nagrodę Artystyczną Młodych im. St. Wyspiańskiego. Nagrania płytowe, jakich wraz z Kwartetem Camerata dokonał dla wytwórni fonograficznych w Belgii, Niemczech i Polsce przyniosły mu szereg wyróżnień, wśród nich tytuł Płyty Roku 1995 polskiego miesięcznika "Studio" (nagranie kwartetów Schuberta dla firmy DUX) i Diapason d'Or (1994) za muzykę kameralną Gillaume Lekeu nagraną w firmie Ricercar. Wraz z zespołem był wielokrotnie nominowany do nagrody "Fryderyk", a w 1999 roku został jej laureatem. W 2004 roku otrzymał z rąk Ministra Kultury odznaczenie "Zasłużony działacz kultury". W roku 2008 uzyskał stopień doktora habilitowanego sztuki muzycznej.  Jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, gdzie pełni funkcję dziekana Wydziału Instrumentalno-Pedagogicznego w Białymstoku. Prowadzi też klasy skrzypiec w Zespole Szkół Muzycznych im. G. Bacewicz w Warszawie oraz w ramach kursów  mistrzowskich w Gorlicach i Głuchołazach. Jest członkiem Prezydium Rady Akademii Fonograficznej i pełnomocnikiem ds. koncertowych rektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina oraz prezesem Polskiego Towarzystwa Muzyki Kameralnej.

 
Przeździęk Beniamin
Studia w klasie klarnetu ukończył u prof. Ludwika Kurkiewicza (1962). Jest laureatem Konkursu Debiutów (Gdańsk 1964). W latach 1962-1998 był instrumentalistą (I głos) Orkiestry Symfonicznej w Olsztynie, Opery i Operetki w Bydgoszczy i Państwowej Filharmonii w Białymstoku. Dysponując rozległym repertuarem często występował w charakterze solisty z orkiestrami symfonicznymi. Od 1962 r. zajmuje się nauczaniem gry na klarnecie; od 1980 r. jest wykładowcą Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie - Filia w Białymstoku.

Obecnie prowadzi klasę klarnetu i zespołów kameralnych na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Jego studenci zdobywali nagrody i wyróżnienia na Międzynarodowym Konkursie im. Karola Kurpińskiego we Włoszakowicach (w latach 1986 i 1996). Do chwili obecnej wykształcił 28 klarnecistów. Jego absolwenci pracują w orkiestrach symfonicznych w Polsce i Niemczech, a także w szkolnictwie muzycznym.

W latach 1982-1999 pełnił funkcję prodziekana i dziekana Wydziału Instrumentalno-Pedagogicznego. Jest kierownikiem zespołu kameralnego SENZA BATTUTA.
 
Reichert Piotr
Jako stypendysta MKiS studiował w Akademii Muzycznej w Sofii w klasie altówki profesora Aleksandra Nejnskiego. Po ukończeniu studiów w 1981 roku wstąpił do Polskiej Orkiestry Kameralnej. Od roku 1988 jest członkiem Kwartetu Camerata. Z zespołem tym zdobył szereg nagród i wyróżnień na międzynarodowych konkursach, m.in. w Paryżu (1990 r. - I nagroda), w Monachium i w Tokio.

Jako kameralista dokonał wielu nagrań dla rozgłośni radiowych i firm płytowych w kraju i za granicą. Zajmuje się działalnością pedagogiczną, jest profesorem i prowadzi klasę altówki w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina na Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym w Białymstoku.
 
Sawicka Bożenna

 

Jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Studia na Wydziale Wychowania Muzycznego ukończyła w roku 1975,w klasie dyrygowania prof. Henryka Wojnarowskiego, a następnie na Wydziale Teorii Muzyki, Kompozycji i Dyrygentury (1979).

W roku 1992 ukończyła Podyplomowe Studium Chórmistrzowskie w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Pracę zawodową rozpoczęła w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia w Białymstoku, a następnie na Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym w AMFC w Warszawie Filii w Białymstoku. Obok aktywności pedagogicznej od 1987r prowadzi działalność artystyczną z Chórem Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, kierowanym wówczas przez prof. Andrzeja Banasiewicza. W roku 1991 zostaje dyrygentem zespołu, z którym koncertowała niemal we wszystkich krajach Europy, a także w Izraelu. W roku 2004, za wieloletnią pracę z Chórem UMB, została uhonorowana przez Rektora i Senat medalem za Zasługi dla Akademii Medycznej w Białymstoku. Za osiągnięcia pedagogiczne i artystyczne otrzymała Nagrodę Indywidualną Ministra Kultury i Sztuki (1993), ponadto została uhonorowana Medalem Zasłużony dla Kultury Polskiej (2006), a także odznaczona Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze „Gloria Artis” (2007).

W roku 2001 otrzymała tytuł naukowy profesora sztuk muzycznych, a od 2006 jest profesorem zwyczajnym w UMFC i na Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym prowadzi klasę dyrygentury. Dwukrotnie pełniła funkcję dziekana i kilkakrotnie prodziekana tej uczelni. Od października 2005r jest kierownikiem Zakładu Dyrygentury Chóralnej. Wypromowała trzech doktorów sztuki w dziedzinie artystycznej dyrygentura.

Od roku 2003 jest ekspertem Ministerstwa Edukacji, Nauki i Sportu w komisji ds. awansu zawodowego nauczyciela. Jako juror uczestniczyła w krajowych konkursach chóralnych, a także wielokrotnie w Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Cerkiewnej w Hajnówce.

 

 
Skrzypek Paweł
Naukę gry na fortepianie rozpoczął mając pięć lat. Ukończył cztery szkoły muzyczne - Studium Muzyczne im. H.Wieniawskiego w Warszawie, Państwową Szkołę Muzyczną IIst.Nr2 im. F.Chopina (H. Dzierżanowska) i Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną im.F.Chopina w Warszawie (późniejsza Akademia Muzyczna im. F. Chopina - dziś Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) oraz - w tej samej uczelni  - Ogólnopolskie Podyplomowe Studium Pianistyki (D.Dworakowska). Ostatnią uczelnią był Royal Northern College of Music w Manchesterze w Wielkiej Brytanii gdzie w 1983 roku ukończył czteroletnie, mistrzowskie studia podyplomowe ("Professional Performance"). Studia podyplomowe w Anglii, umożliwione dzięki  amerykańskiemu stypendium B.Piaseckiej-Johnson, odbył u jednego z najwybitniejszych polskich pianistów, słynnego pedagoga Ryszarda Baksta - spadkobiercy najlepszych tradycji zarówno polskiej (Zbigniew Drzewiecki), jak i rosyjskiej (Konstanty Igumnow oraz Henryk Neuhaus) szkoły pianistycznej,  nauczyciela takich artystów jak Janusz Olejniczak, Ewa Osińska i Marek Drewnowski. Pełne studia u Ryszarda Baksta stały się bazą jego estetyki muzycznej i rozwiniętego później warsztatu pedagogicznego. Z okresu pobytu w Anglii datują się też jego główne sukcesy konkursowe (między innymi dwie pierwsze nagrody w konkursach pianistycznych). Obecnie powraca do Royal Northern College of Music jako gościnny profesor oraz juror Konkursu Chopinowskiego o nagrodę im. Ryszarda Baksta.

Intensywną działalność koncertową rozpoczął dzięki znanemu krytykowi muzycznemu - Janowi Weberowi - debiutem w Filharmonii Narodowej w Warszawie w 1984 roku; karierę estradową rozwijał za pośrednictwem szeregu agencji koncertowych : Krajowego Biura Koncertowego, Polskiej Agencji Artystycznej "PAGART", Agencji "Filharmonia" (gdzie był na trzyosobowej liście pianistów wraz z Piotrem Palecznym i Ewą Pobłocką) oraz z agencji "Alberti Performing Artists' Management" w USA. Od kilku lat sam kieruje swoją działalnością koncertową, początkowo za pośrednictwem agencji artystycznej, spółki, w której był jednym z trzech wspólników ("Impresariat Akademos Art."), a od stycznia 2001r. poprzez własną agencję "impresariat ps.art." (zobacz link "IMPRESARIAT")

Od 1986 roku koncertował w niemal wszystkich krajach Europy, w Ameryce Północnej (USA, Kanada),  Afryce (Algeria, Tunezja)i Azji (Indonezja, Malezja, Tajlandia, Japonia). Brał udział w wielu festiwalach muzycznych, w tym kilkakrotnie w najważniejszych polskich festiwalach pianistycznych (Międzynarodowy festiwal Chopinowski w Dusznikach-Zdroju, Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku, "Chopin w Barwach Jesieni" w Antoninie). Nagrywał dla Polskiego Radia - gdzie ma poważny dorobek nagrań archiwalnych - TVP, BBC, NPR, I-go Programu Radia Rosji oraz kalifornijskiej wytwórni PianoDisc. Założył wydawnictwo nagraniowe "GCPI Edition", w którym współpracuje z polska firmą DUX i wytwórnią CD "Megaus".

Po pierwszych próbach pedagogicznych w roku szkolnym 1977/78 w Państwowej Szkole Muzycznej IIst. im. F.Chopina w Warszawie, przerwanych dla odbycia czteroletnich studiów podyplomowych w  Wielkiej Brytanii, w 1984 rozpoczął w tej właśnie szkole  regularną działalność pedagogiczną. W Szkole im.Chopina był w latach 1989-92  wicedyrektorem - konsultantem do spraw artystycznych, od 1992 do sierpnia 2004 roku Kierownikiem II Sekcji Fortepianu, a od września 2004 - jest dyrektorem tej najstarszej w Polsce szkoły muzycznej.

W latach 1989-1993 prowadził klasę w Katedrze Fortepianu kierowanej przez prof.Andrzeja Jasińskiego w Akademii Muzycznej w Katowicach, gdzie po dwuletniej  asystenturze w klasie prof.Czesława Stańczyka w 1992 roku został adiunktem. W roku akademickim 1993-1994 pracował jako adiunkt w Katedrze Fortepianu Akademii Muzycznej we Wrocławiu (kierowanej wówczas przez prof. Cz. Stańczyka).

W 1996r. w Akademii Poznańskiej uzyskał status samodzielnego nauczyciela akademickiego (Przewód Kwalifikacyjny II-go stopnia), a  w październiku 2004r. został mianowany Profesorem Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, gdzie kieruje Zespołem Fortepianu w Katedrze Muzyki. Od października 2006 roku prowadzi klasę fortepianu na Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym w Białostockiej Filii Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Prowadzi kursy interpretacji w wielu ośrodkach Ameryki i Azji - szczególnie na uniwersytetach w zachodnich stanach USA. Jest założycielem i dyrektorem "Warszawskich Warsztatów Pianistycznych" oraz założycielem i dyrektorem artystycznym "Gold Country Piano Institute" w Nevada City w Kalifornii (USA). Za szereg osiągnięć w dziedzinie pedagogiki otrzymał   Nagrodę CEA I-go stopnia (1992) oraz Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I-go stopnia (1998). Od 2000 roku w ramach swojego impresariatu zajmuje się polsko-amerykańską wymianą solistów i dyrygentów, oraz stypendialną wymianą studentów fortepianu.

W 2004 roku Paweł Skrzypek został dyrektorem Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im.F.Chopina w Warszawie, w 2005 roku był inicjatorem i współzałożycielem Fundacji Bednarska oraz został wybrany przez Kongres IFCS na członka Komisji programowej Międzynarodowej Federacji Towarzystw Chopinowskich, a w styczniu 2006 roku Zarząd European Piano Teachers Association w Londynie powołał go na funkcję Prezydenta EPTA-Poland, co zostało potwierdzone głosowaniem założycieli na I Walnym Zgromadzeniu Polskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Fortepianu w Warszawie 6 maja 2006r. (www.epta.pl).
 
Sokołowski Leszek
Naukę gry na kontrabasie rozpoczął w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia w Białymstoku pod kierunkiem Ryszarda Kukiełki. Studia muzyczne kontynuował w Akademii Muzycznej im. Fr. Chopina w Warszawie Filia w Białymstoku początkowo u Michała Stadnickiego. Dyplom pod kierunkiem prof.Andrzeja Mysinskiego uzyskał w 1985r. Następnie swoje umiejętności doskonalił w "Mozarteum" w Salzburgu w klasie prof. Klausa Stolla - pierwszego kontrabasisty Filharmonii Berlińskiej. Obecnie jest profesorem klasy kontrabasu, a także prodziekanem Wydziału Instrumentalno-Pedagogicznego w Białymstoku Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie; kontrabasistą (I głos) Opery i Filharmonii Podlaskiej oraz nauczycielem w Zespole Szkół Muzycznych w Białymstoku. Prowadzi działalność koncertową jako solista, kameralista, członek orkiestr symfonicznych współpracując z kwartetem CAMERATA, Polską Filharmonią Kameralną w Sopocie, Polską Orkiestrą Radiową w Warszawie. Jest też kierownikiem i założycielem orkiestry kameralnej "Sinfonia Academica". Jako pedagog odnosi liczne sukcesy. Jego uczniowie i studenci są laureatami konkursów kontrabasowych: Robert Zadykowicz otrzymał III nagrodę na Ogólnopolskich Przesłuchaniach w Elblągu; Kamil Łomasko zdobył wyróżnienie na VII Konkursie Kontrabasowym im. Adama Bronisława Ciechańskiego w Poznaniu (2002r.) i I Ogólnopolskim Konkursie Kontrabasowym w Łodzi (2006r.), a także II nagrodę na Ogólnopolskich Przesłuchaniach Uczniów Klas Wiolonczeli i Kontrabasu w Elblągu; Krzysztof Sokołowski dwukrotnie zdobył II nagrodę na konkursie w Elblągu (2002r.) i Łodzi (2004r.-I nie przyznano); Franciszek Słomka był laureatem II narody (I nie przyznano) na Ogólnopolskich Przesłuchaniach Uczniów Klas Wiolonczeli i Kontrabasu w Łodzi (2004r.). Jeden z jego absolwentów - Bartosz Sikorski jest obecnie członkiem orkiestry Wiener Philharmoniker. Kilkoro z nich jest też studentami, bądź absolwentami Hochschule für Musik oraz U d K w Berlinie. Wielu spośród jego uczniów i studentów to byli lub obecni członkowie Młodzieżowej Orkiestry Unii Europejskiej oraz Orkiestry im. G. Mahlera. Prof. Leszek Sokołowski prowadzi warsztaty, seminaria i kursy mistrzowskie w Wilnie, Łańcucie, Olsztynie i Janowcu.
 
Stawarz Liliana
W 1988 r. ukończyła z wyróżnieniem studia w klasie klawesynu warszawskiej Akademii Muzycznej u prof. Władysława Kłosiewicza, a w 1990 r. uzyskała dyplom Conservatoire National de Region de Rueil-Malmaison w klasie Huguette Dreyfus. Jest laureatką pierwszego Ogólnopolskiego Konkursu Klawesynowego im. Wandy Landowskiej w Krakowie (II nagroda), Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, finalistką Międzynarodowego Konkursu Klawesynowego w Paryżu. Uczestniczyła w licznych kursach mistrzowskich poświęconych problemom wykonawczym muzyki baroku (Akademia Musicale w Sienie, kursy mistrzowskie w Innsbrucku, Villecrose, Krakowie).

Od 1991 związana jest z Warszawską Operą Kameralną, gdzie oprócz współpracy jako muzyk klawesynista - kameralista, występuje oraz prowadzi od klawesynu i pozytywu dzieła instrumentalne, i wokalno-instrumentalne takie jak: J. S. Bach - Pasja wg św. Marka-, opery: H. Purcell - Dido and Aeneas, D. Scarlatti - Tetide in Sciro (CD), G. Händel - Rinaldo (jako asystent Wł. Kłosiewicza), Pieśni i Aryje - utwory XVIII wiecznych polskich kompozytorów, cykle koncertów - Marcin Mielczewski znany i nieznany, utwory -Antoniego Milwida i Marcina Żebrowskiego.

Nagrała także sześć płyt kompaktowych z muzyką instrumentalną i wokalno-instrumentalną XVII wieku: Opera Omnia - M. Mielczewskiego oraz płytę z dziełami kompozytora polskiego baroku - Damiana Stachowicza. Brała także udział z Jean-Claude Malgoirem przy przygotowaniu i wykonywaniu oper: J. B. Lully- Alceste, A. Vivaldi- Calone in Utica, C. Monteverdi - Il Ritorno d`Ulisse In Patria, A. Campra - Tancrede.

Od 15 lat członkiem zespołu muzyki dawnej Il Tempo, z którym nagrała kilka CD, uczestniczyła w licznych koncertach i liczących się festiwalach muzyki dawnej, w kraju i za granicą (Brugia, Bruksela, Utrecht, Moskwa, Nowy York, Nowy Brunszwik, Rzym, Berlin). W dziedzinie kameralistyki współpracowała m.in. z Agatą Sapiechą, Simonem Standagem, Małgorzatą Wojciechowską (CD), Arturem Stefanowiczem (CD), Olgą Pasiecznik (CD), Martą Boberska, Dorotą Lachowicz i in.

W 2005 roku ukazała się jej pierwsza solowa płyta z utworami C. Ph. E. Bacha wydana przez CD Accord, a w styczniu 2007 roku 2CD ze suitami klawesynowymi HWV 426-433 G. Fr. Händla wydana przez Fundację Pro Musica Camerata. Od 1993 r. jest wykładowcą letnich kursów Międzynarodowej Letniej Akademii Muzyki Dawnej w Wilanowie, gdzie oprócz zajęć ze studentami uczestniczy w licznych koncertach. Jest profesorem nadzwyczajnym Uniersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina na Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym w Białymstoku, gdzie od 2003 prowadzi klasę klawesynu.
 
Szyfman Cezary
Baryton, jest absolwentem Wydziału Wokalno - Aktorskiego Akademii Muzycznej im. F.Chopina w Warszawie, gdzie studiował u prof. Michała Szopskiego i Kazimierza Pustelaka. Po zakończeniu studiów doskonalił swój warsztat muzyczno - wokalny pod opieką prof. Piotra Kusiewicza.

Od roku 1984 współpracuje z większością polskich zespołów kameralnych, specjalizujących się w wykonawstwie muzyki dawnej (Il Canto, Bornus Consort, Ars Nova, Il Tempo, Camerata Cracovia, Concerto Polacco), z którymi dokonał wielu nagrań radiowych i telewizyjnych. Część z nich została wydana na ponad dwudziestu – jak dotąd – płytach kompaktowych.

Na swoim koncie, oprócz spektakli teatralnych, artysta ma także udział we wszystkich najważniejszych festiwalach krajowych i wielu zagranicznych (m.in. Scotish Early Music Festiwal, Holland Festiwal, Schleswick-Holstein Musik Festiwal). Koncertował też w wielu krajach Europy, Azji, Afryki oraz w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej.

Wraz z kwintetem wokalnym Il Canto jest laureatem licznych nagród zdobytych na międzynarodowych konkursach: w Tampere (Finlandia), w Arezzo i Gorizji (Włochy).

W latach 1993-1995 uczestniczył w organizowanych w Niemczech, mistrzowskich kursach wokalnych prowadzonych przez słynny, brytyjski, zespół The King’s Singers.

Jest także współlaureatem „Fryderyka 96” - kategoria Muzyka Dawna (Ars Nova - IL Canto – Psalmy) - nagrody przyznawanej przez Akademię Fonograficzną za najwybitniejsze osiągnięcia fonograficzne roku.

Obok muzyki średniowiecza, renesansu czy baroku znaczące miejsce w jego repertuarze zajmuje pieśniarska twórczość romantyków - zarówno polskich jak i obcych.

Od wielu lat Cezary Szyfman prowadzi również ożywioną działalność pedagogiczną. Jest profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, Wydziału Instrumentalno-Pedagogiczny w Białymstoku oraz adiunktem II-go stopnia Akademii Teatralnej im. Al. Zelwerowicza w Warszawie Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku.

W roku akademickim 2002/2003 pracował jako visiting professor w Keimyung University - F. Chopin Academy of Music w Daegu (Korea Południowa). Ponadto stale zapraszany jest do prowadzenia warsztatów twórczych, wykładów i seminariów poświęconych muzyce dawnej oraz szeroko rozumianej pracy nad głosem.
 
Zarzycki Jan Miłosz
Finalista i laureat międzynarodowych konkursów muzycznych we Włoszech i Hiszpanii i na Węgrzech.

W roku 1900 uzyskał jako skrzypek dyplom Akademii Muzycznej w Katowicach, a w 1994 - dyplom z wyróżnieniem w klasie dyrygentury Marka Pijarowskiego w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Swoje studia dyrygenckie uzupełniał w Wiedniu i w Berlinie, gdzie miał okazję poznać sztukę dyrygencką takich mistrzów batuty jak S.Ozawa, K.Masur, C.Abbado. W 1988 r. został dyrygentem i kierownikiem artystycznym Studenckiej Orkiestry Kameralnej Jeunesses Musicales przy Akademii Muzycznej w Katowicach, zespół ten pod jego kierownictwem wziął udział w licznych festiwalach muzycznych, otrzymując szereg prestiżowych nagród.

W latach 1992-1993 współpracował z Państwową Operą we Wrocławiu, gdzie dyrygował m. in. takimi dziełami jak: "Der Freischütz" C.M. von Webera, "Cosi fan tutte" W. A. Mozarta oraz "Madame Butterfly" G. Pucciniego.

W kwietniu 1994 r. wziął udział w I Ogólnopolskim Przeglądzie Młodych Dyrygentów im. W.Lutosławskiego w Białymstoku gdzie zajął ex aequo I miejsce a także otrzymał trzy nagrody pozaregulaminowe - w tym - nagrodę orkiestry. Rezultatem konkursu był także roczny staż dyrygencki w Wielkiej Orkiestrze Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach.

Dyrygował większością polskich orkiestr filharmonicznych; współpracował z tak wybitnymi osobowościami świata muzycznego jak Krzysztof Jakowicz, Konstanty Andrzej Kulka, Lidia Grychtołówna, Janusz Olejniczak, Antoni Wit, Marek Pijarowski, Krzysztof Penderecki i Mścisław Roztropowicz. Koncertował w Niemczech, Francji, Austrii, Holandii, Republice Czeskiej, Rosji i Włoszech, odbywał także staż dyrygencki w USA.

W roku 1997 otrzymał III nagrodę na VII Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. A.Toscaniniego w Parmie. Wkrótce potem odbył tournée koncertowe po Włoszech z Orkiestrą Symfoniczną Emilii Romanii im. A.Toscaniniego.

W kwietniu 1999 r. prowadził we Wrocławiu koncert, na którym obecny był Kurt Masur, wtedy też rozpoczął współpracę z orkiestrą Sinfonia Varsovia, gdzie asystował dyrygentom tej miary co Krzysztof Penderecki i Mścisław Roztropowicz. Ostatnio odniósł sukcesy koncertowe w Niemczech, Włoszech, Francji i Macedonii.

Jest adiunktem i członkiem katedry dyrygentury Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie oraz adiunktem Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi, sprawuje artystyczne kierownictwo Międzynarodowych Młodzieżowych Warsztatów Muzycznych w Szczecinie. Od 2001 r. współpracuje z Warszawską Operą Kameralną. Jest także I dyrygentem warszawskiej orkiestry kameralnej Concentus pro arte oraz dyrektorem naczelnym i artystycznym Łomżyńskiej Orkiestry Kameralnej.
 
Żwirdowski Marek
Studiował w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie w klasie prof. Romana Siwka. Jest laureatem Ogólnopolskiego Konkursu Muzyki Kameralnej w Bydgoszczy w 1989 roku oraz zdobywcą wyróżnienia w Ogólnopolskim Konkursie Gry na Instrumentach Blaszanych w 1990 roku w Gdańsku. Pracę zawodową rozpoczął w 1989 roku w Orkiestrze Polskiego Radia i Telewizji w Warszawie. Od 1991roku jest muzykiem orkiestry Sinfonia Varsovia, z którą koncertował w większości państw Europy, Japonii i USA. Dokonał z tą orkiestrą licznych nagrań płytowych z muzyką klasyczną, współczesną, filmową, operową i operetkową. Od wielu lat koncertuje jako solista i ma na swoim koncie recitale solowe oraz koncerty z orkiestrą symfoniczną i dętą (m. in. koncerty z Sinfonią Varsovią, Państwową Filharmonią w Koszalinie, Filharmonią Studencką w Wałbrzychu, Słupską Orkiestrą Kameralną, Orkiestrą Koncertową Wojska Polskiego, Przemyską Orkiestrą Kameralną oraz Kwartetem Smyczkowym Prima Vista) Równocześnie działa jako kameralista – jest założycielem i liderem Warszawskiego Kwartetu Puzonowego, z którym koncertował podczas wielu festiwali muzyki kameralnej. W 1991 roku rozpoczął działalność pedagogiczną i jest obecnie adiunktem w klasie puzonu Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie na Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym w Białymstoku.